Govinda regelt en regelt. Toeristen zowel in Pokhara als in Jomsom zijn al dagen gestrand en kunnen niet verder. De moesson houdt de gemoederen bezig. De vluchten worden alleen bij helder zicht uitgevoerd. Vanuit Pokhara moeten de oude propellorvliegtuigjes snel klimmen om langs het Annapurna bergmassief (7000 meter hoog) richting de kloof van Mustang te vliegen en daar te dalen om uiteindelijk op de korte strip in Jomson te landen. Het wrak links op de heuvel maakt pijnlijk duidelijk dat het ook wel eens mis gaat, zoals in het voorjaar waarbij helaas tientallen doden vielen. De veiligheid staat nu hoog aangeschreven, men vliegt tot uiterlijk 11 uur vanwege de wind en alleen bij helder zicht. Het lukt Govinda om ons in te checken bij de eerste vlucht, we moeten dan wel om 6 uur op het piepkleine vliegveldje zijn, samen met 15 medepassagiers. Amper zittende roteren de propellors en taxiet het toestel naar de strip. Even later zitten we in de lucht en ontvouwd zich een geweldig spektakel van bergen, sneeuwtoppen, hoge groene bergen waar we net boven de boomtoppen scheren. Weer eindeloze diepte, in de verte Annapurna. Het is een prachtige vlucht en na 30 minuten en een scherpe daling richting Pokhara remmen we alweer op de landingsbaan. We zijn terug in de beschaving!!
Het is warm en helder weer in Pokhara, boven het meer pronken de hoge witte sneeuwtoppen. We nemen intrek in hotel middle path met heerlijke zachte bedden...
S' middags zien we Jagat die zich de moeite heeft genomen om ons helemaal uit Kathmandu te verwelkomen, toch een ritje van 7 uur. Ook de mountainbikers christopher en Harrie uit Sittard zien we terug en die avond bezichtigen we samen menig Everest flesje:)
en nu.... iets rustiger?
BeantwoordenVerwijderen